Hirtenstraße 19, 10178 Berlin, Germany

+49 30 24041420

ouroffice@oberon.com

Search
Merel Lamboo / Persoonlijk  / Waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan?

Waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan?

Hoera! Breaking news: ik heb een nieuw talent ontdekt. Bij mezelf, om precies te zijn. Jazeker. Ik heb namelijk ontdekt dat ik enorm goed ben in… tromgeroffel… dingen moeilijker maken dan ze zijn. Ja, echt.

En dat is raar, want zo zit ik eigenlijk helemaal niet in elkaar. Zo wil ik ook helemaal niet zijn – wat alleen maar bewijst dat talenten heus niet altijd positief zijn, kom ik later nog wel een keer op terug. Ik ben (volgens mij) juist iemand die de dingen graag zo simpel mogelijk houdt, gewoon omdat het daardoor vaak een stuk leuker is. Houd ik van.

Toch lukte het me de afgelopen tijd om O-VE-RAL een probleem van te maken. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. Of zo. Het was als een soort vicieuze cirkel waar ik mezelf niet uit geyoga-t/geschreven/gejankt kreeg. En, het mooiste nog: ik was me er super bewust van. Elke keer dat ik ergens onnodig een probleem van maakte, stond ik erbij en keek ik ernaar. En deed ik niks, behalve er volledig in meegaan. Je raadt het al: daar word ik niet per sé een leuker mens van.

Waarom makkelijk doen… als je ook naar de kermis kan?

Soms, op de momenten dat ik mezelf zo voel verdwalen in mijn eigen hoofd, vraag ik me af waarom ik überhaupt ooit ben begonnen met nadenken. (Ik kan me het moment exact herinneren, creepy of nie.) Daarvoor was het allemaal een stuk makkelijker: ik deed leuke dingen met leuke mensen en daarmee basta. Maar sinds die plakkerige avond in Suriname (ik zei toch dat ik het nog exact wist) is het net alsof er een permanente kermis in mijn hoofd is neergestreken. Vroeger vond ik de kermis rete-eng, dus je kunt je voorstellen hoe hard ik er soms van baal dat mijn hersenen geen uitknop hebben.

Want een kermis lijkt misschien gezellig, maar het is er vooral druk. Alles schreeuwt om aandacht. Harde muziek, felle lampen, schreeuwende mensen: mucho vermoeiend. Mijn kermis heeft daarnaast de reputatie rationeel te willen zijn: het pretendeert problemen op te kunnen lossen door er extra hard en super intelligent over na te denken. Nog een spoiler: zo werkt het niet. Tenminste, niet voor mij.

Stop it!

Joh maar Merel, waarom doe je dan zo moeilijk als het ook makkelijk kan? Ja, jaha, dat is natuurlijk een goeie vraag. Eentje waar ik niet zo snel een antwoord op heb, ook omdat ik geen zin had om dat uit te zoeken voor mezelf. Soms gebeuren dingen gewoon, ik ben er wel een beetje klaar mee om overal een reden of een boodschap uit te moeten halen. Ook dat voelt namelijk als moeilijk doen, terwijl het veel makkelijker kan. Ik zat gewoon effe niet zo lekker in m’n vel. Life happens enzo. Boeien.

Dus ik stop ermee. Met onnodig dingen uitvergroten, me druk maken om dingen waar ik helemaal niet druk om wil maken. Niet omdat ik me nergens druk om wil maken, maar omdat ik die energie liever bewaar voor de dingen die er echt toe doen. En dat zijn er helemaal niet zoveel, als ik eerlijk ben. Leuke dingen doen met leuke mensen, daar komt het eigenlijk op neer. En de rest? Zeker niet belangrijk genoeg om een probleem van te maken.

Dus als je mij zoekt, ik zit effe in het reuzenrad te genieten van het uitzicht. Joe.

P.S. Ik kreeg dit filmpje doorgestuurd van een lieve vriendin toen ik vertelde waar ik allemaal moeilijk over zat te doen en moest er zo hard om lachen dat ik ‘m je niet wil onthouden.

Photo by Happening London on Unsplash

Post a Comment