Hallo, Impostor Syndrome, was je daar weer?

Merel-Lamboo-5281
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest

Hoi, ik ben Merel en ik heb last van het Impostor Syndrome. Het watte? Je weet wel: de angst dat de talent-politie je komt arresteren omdat blijkt dat je een gigantische fraudeur bent en helemaal niks kan. 

Lekker binnenkomertje, of niet? Doet het ook leuk op feesten en partijen, deze. Not. Negen van de 10 keer word ik aangekeken alsof ik gek ben als ik vertel dat ik hier soms mee deal. 50% van de keren omdat de persoon tegenover mij geeeeen ideeeee heeft waar ik het over heb en/of het aanstelleritis vindt (dit zijn met name – maar niet altijd – mannen), 49% van de keren zegt degene tegenover mij iets in de trant van “JIJ? DOE NORMAAL! MET JOUW TALENT?!”. De laatste 1% knikt begripvol en zegt “me too, man, me too.” 

Wat is het impostor syndrome?

Veel onbegrip komt voort uit het feit dat veel mensen niet weten wat het impostor syndrome is. Volgens Wikipedia (en je weet het, als het op Wikipedia staat is het waar), is het het volgende:

Impostor syndrome (also known as impostor phenomenonimpostorismfraud syndrome or the impostor experience) is a psychological pattern in which an individual doubts his or her accomplishments and has a persistent internalized fear of being exposed as a “fraud”.[1] Despite external evidence of their competence, those experiencing this phenomenon remain convinced that they are frauds, and do not deserve all they have achieved. Individuals with impostorism incorrectly attribute their success to luck, or as a result of deceiving others into thinking they are more intelligent than they perceive themselves to be.[2] While early research focused on the prevalence among high-achieving women, impostor syndrome has been recognized to affect both men and women equally.[1][3]

Zeau, zet ‘m daar maar neer. De geïnternaliseerde angst dat je door de mand valt, dat “ze” erachter komen dat je helemaal niet zo slim of getalenteerd bent als je ze hebt laten geloven. Dat je een fraudeur bent. Dat alles wat je hebt bereikt puur komt door geluk, of omstandigheden, maar vooral niet door jezelf en je harde werken.

mike myers impostor syndrome

Hee, was je daar weer?

Bij mij steekt het zo nu en dan de kop op, meestal wanneer ik a) een nieuwe offerte moet maken en b) een eindproduct moet opleveren. Wanneer ik een offerte verstuur heb ik vaak eerst een gevecht met mezelf gevoerd over de prijs die ik vraag, want dat is veel (meer dan een VA bijvoorbeeld, maar dat ben ik ook niet!) en vast niet wat de klant in gedachten heeft. Inmiddels heb ik mezelf een aantal trucjes aangeleerd om mijn innerlijke impostor hier om de tuin te leiden – en het schijnt beter te gaan naarmate je het vaker doet.

Als die offerte dan geaccepteerd is gaat het een tijdje prima. Maar dan komt ‘ie: de deadline. Die hijgt in m’n nek en fluistert: “straks vinden ze het kut.” Ik wuif ‘m dan eerst weg door te zeggen “ECHT NIET” maar hoe dichter de deadline in zicht komt, hoe harder hij begint te roepen. “Je kunt niks. Dit is helemaal niet wat ze willen. Wat ben je nou allemaal aan ‘t doen, beetje verhaaltje typen. Kan toch iedereen.”

via GIPHY

Sidenote: tot op heden is zo’n 99% van mijn klanten tevreden geweest met mijn eindproduct.

Dit helpt mij om om te gaan met mijn impostor syndrome

Ik hoop dat het minder wordt naarmate ik het freelancer-zijn langer doe. Wat me sowieso helpt:

  • regelmatig mijn eigen portfolio (wordt aan gewerkt!) doorbladeren en tegen mezelf zeggen: “kijk effe wat je allemaal al hebt gedaan, muts!”
  • Successen vieren, stilstaan bij tevreden opdrachtgevers. Note to self: dit mag wel meer.
  • Mezelf niet te serieus nemen. Ik kan altijd nog terug in loondienst, immers, of iets heel anders gaan doen. Lang leve multipassionate zijn.

Hoe dan ook is dit wat mij het meeste helpt: niet luisteren. Niet caven als die innerlijke impostor roept dat ik minder moet vragen of harder moet werken. Nee, ik bedank ‘m voor z’n aanwezigheid – het is immers maar een overlevingsmechanisme – en parkeer ‘m dan in een donker hoekje in m’n hoofd, waar ‘ie thuis hoort.

En dan ga ik “gewoon” weer toffe dingen doen.

Foto: Saskia Beek Fotografie

Hoe zit het bij jou: heb jij last van het impostor syndrome? Zo ja, kom aub door met je tips! En als je er geen last van heb, eh, gefeliciteerd. Must be nice 😉 

PS. In aflevering 16 van Dwarsliggers De Podcast praten we ook over het Impostor Syndrome. Kom je luisteren? Hij staat vanaf 10 mei online en je luistert ‘m via jouw favoriete podcast-app.

Geef een reactie

Populaire posts

Sluit Menu

Bedankt voor
je inschrijving!